ยินดีต้อนรับคุณ, บุคคลทั่วไป กรุณา เข้าสู่ระบบ หรือ ลงทะเบียน

เข้าสู่ระบบด้วยชื่อผู้ใช้ รหัสผ่าน และระยะเวลาในเซสชั่น
หน้า: [1]
  พิมพ์  
ผู้เขียน หัวข้อ: บทไหว้ครู ๖ เมษายน ๒๕๕๔  (อ่าน 1042 ครั้ง)
0 สมาชิก และ 1 บุคคลทั่วไป กำลังดูหัวข้อนี้
พิณพิพัฒน
สมาชิกเว็บไซต์
*****

คะแนนกลอน : 27
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 23


ผู้เริ่มหัวข้อนี้
เปลวเทียนละลายแท่ง เพื่อเปล่งแสงอันอำไพ


ดูรายละเอียด
« เมื่อ: 25 มีนาคม 2011, 13:33:49 PM »

บทไหว้ครู ๖ เมษายน ๒๕๕๔
                                                                                                                          
                                                                      สดุดีองค์พระปฐมจักรีวงศ์                                                        
                      …เอกองค์ ธ ท่านสร้าง      ปฐมจักรี วงศ์เฮย      
                   จิตหมู่รวมสดุดี     ไป่เว้น
                    ปวงข้าฯแห่งธุลี-    พระบาทน้อม ดวงใจ
                    ประจักษ์จึ่งประณตเน้น     หน่อเนื้อ   เทพยสวรรค์
                      ฯ
   
                                                                       
                               อ้าองค์เทวราชันย์            ทุกภพปัจจุบัน
                                   ทั้งเหล่าทวยเทพปรีชา
                                   บรรเจิดด้วยจิตอภิญญา    เปี่ยมล้นกรุณา
                                 ให้ข้าฯกำเนิดเกิดผล
                                 ไท้ทั่วตรีภพจบสกล         บุญเดชบรรดล
                                  พนมกรข้าฯกราบวันทา
                                 องค์พระปฐมกษัตรา         เลิศล้วนวิทยา
                                กอบกู้ทั้งแคว้นแผ่นดิน
                                 เลื่องลือนามล้นระบิล         อัครศิลปิน
                                 ก่อเกื้อวัฒนาสยาม
                                 พระเดชพระคุณพระนาม     ตรีโลกสยบขาม
                                 จบสิ้นการรณรงค์
                                 สรรพสิ่งสำเร็จประสงค์       ทแกล้วอ่าองค์
                                 จักรีวงค์คงแกร่งในพลันฯ

                                  
                      พระ ผู้อภิญญา                 ทแกล้วกล้ามไหศวรรย์
                       บาท บงสุ์ทรงประคัลภ์        จบสวรรค์ ฉ เทพภพ
                       สมเด็จ ท้าวกษัตรา            ธ ผู้กล้าผู้เจนจบ
                       พระ บารมีแห่งตรีภพ          ภูมิสยบองค์ราเชนทร์
                       พุทธ   ธรรมทศพิธ              ทรงสฤษฏ์บ่คิดเว้น
                       ยอดฟ้า พสุธาเช่น             ประชาเย็นด้วยบารมี
                       จุฬา ลักษณะ                    แห่งพุทธะพระทรงศรี
                       โลก ซร้องสวัสดี                องค์ภูมีจักรีวงศ์
                       มหา ราชากู้แผ่นดิน             สำเร็จสิ้นดังประสงค์
                       ราช กิจแห่งพระองค์            ธ ธำรงจนนิรันดิ์
                                  
                                         …บารมีท่วมท้น     โลกา        
                                         เกิดก่อจิตปุญญา     แต่งปั้น
                                         ดำเนินสู่ปฏิปทา      ตามแต่ งามเฮย
                                         ในหนึ่งสวรรค์ชั้น     จึ่งแจ้ง ทางบุญ
                                       …อันชาวใดไป่ทิ้ง         ทางเลว
                                         ดังดิ่งเดินดงเปลว       หม่นไหม้
                                         ตัวตนไต่ขอบเหว        ริมบ่อ
                                         หลงพร่ำชมธารใกล้     ก่อนรู้   ตกตาย
                                       …ชนใดชอบไขว่คว้า       ความดี
                                         ถึงหนึ่งนิดยังมี            อยู่บ้าง
                                         เปรียบกาแม่นางสี        ดำเด่น นางเอย
                                         ฟักไข่ดุเหว่าขว้าง        เผื่อป้อน   อาหาร
                                       …กาดำดูด่างด้อย      โดยใด
                                         กายต่ำตามหัวใจ       แต่งแต้ม
                                         ฤา เป็นเช่นโดยใคร    แอบก่อ ทางกรรม
                                         กายชั่วหากใจแย้ม      ผ่องแผ้ว นพคุณฯ
                                      ...เราคนควรก่อเกื้อ      กูลคน
                                        ไยอยู่ยามยินยล           ก่นไห้
                                         เสียงใดเล่าลานลน       จนท่วม ใจเรา
                                         ทำนิ่งนอนหลับได้        อย่างนี้  อายสวรรค์
                                       …เถิดเราชาวพี่น้อง       ในกลอน
                                         โปรดปล่อยปละนิวรณ์     เครื่องกั้น
                                         เพลงศึกใช่สมร          การฆ่า
                                         เพลงร่ายเพียงกระชั้น      กล่อมเนื้อ ในสนาน
                                                    
    
        บทสดุดี สุนทรภู่ครูกวี
      
          กรกราบทาบสู่พื้น     ธรณี
              จิตแน่วสดุดี      แห่งท่าน
                    สุนทรภู่ครูกวี      ควรกล่าว
                       ยศยิ่งยงสะท้าน   สู่หล้า มาดิน

                       เอนกคำกล่อมเกลี้ยง     เพียงใจ ใสแฮ
                       อนึ่งแนบสนิทใน       ไป่สิ้น
                       บ่ผิดว่าคำใด           ในท่าน ภู่เฮย
                       เพียงหนึ่งกระผีกริ้น   บ่เว้น กานท์สวย

                       ท่านพรรณาว่าไว้        หลากกลอน
                       สถิตย์สถาพร            สู่หล้า
                       ทุกหนแห่งยังยอกร     ยกย่อง
                       จบสี่แผ่นดินอ้า   อยู่ยั้ง ยืนยง
                              ฯ

                                  ถึงเมาเหล้าเช้าเย็นบ่เว้นวรรค
                                    ถึงเมารักมักไคร่แต่ไม่หลง
                                    กลับก่อสร้างทางบรรณอยู่มั่นคง
                                    จนปลดปลงทับร่างลงกลางดิน
                                    พิภพอ้าแขนแล้วครูแก้วข้าฯ
                                    คืนกายาสู่โลกโศกถวิล
                                    ถึงกายดับลับล่วงดวงชีวิน
                                    รัตนโกสินทร์แซ่ซร้องกึกก้องแล้ว
                                                           em11 em11 em11 em11 em11 em11










บันทึกการเข้า

กล่อมโลกเดียวดายให้หายวังเวง...
พิณพิพัฒน
สมาชิกเว็บไซต์
*****

คะแนนกลอน : 27
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 23


ผู้เริ่มหัวข้อนี้
เปลวเทียนละลายแท่ง เพื่อเปล่งแสงอันอำไพ


ดูรายละเอียด
« ตอบ #1 เมื่อ: 06 เมษายน 2011, 02:56:41 AM »

Re: บทไหว้ครู ๖ เมษายน ๒๕๕๔
เนื่องในโอกาสสถาปนาสมาคมกวีร่วมสมัย ๖ เมษายน
ขออาราธนาคุณพระศรีรัตนตรัย
พระบรมเดชานุภาพในองค์ปฐมกษัตริย์แห่งจักรีวงศ์
ตลอดจนสิ่งศักดิ์สิทธิ์ทั้งตรีภพจบสากลโลก
โปรดดลบันดาลให้สมาคมกวีร่วมสมัยจงสถาพรสืบไปเทอญฯ

บันทึกการเข้า

กล่อมโลกเดียวดายให้หายวังเวง...
หน้า: [1]
  พิมพ์  
 
กระโดดไป: