ยินดีต้อนรับคุณ, บุคคลทั่วไป กรุณา เข้าสู่ระบบ หรือ ลงทะเบียน

เข้าสู่ระบบด้วยชื่อผู้ใช้ รหัสผ่าน และระยะเวลาในเซสชั่น
หน้า: [1]
  พิมพ์  
ผู้เขียน หัวข้อ: โคลงสี่ดั้น  (อ่าน 1197 ครั้ง)
0 สมาชิก และ 1 บุคคลทั่วไป กำลังดูหัวข้อนี้
share
สมาชิกเว็บไซต์
*****
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 895

ผู้เริ่มหัวข้อนี้

ดูรายละเอียด
« เมื่อ: 15 มีนาคม 2016, 16:52:32 PM »

โคลงสี่ดั้น
โคลงสี่ดั้น ต่างจาก โคลงสี่สุภาพ ที่สำคัญคือ

๑) ต้องแต่งอย่างน้อย ๒ บท

๒) โคลงสี่ดั้น บังคับ เอก ๗ โท ๔ เหมือนโคลงสี่สุภาพ
ต่างที่ โท ในวรรคท้าย บาทที่ ๔ ย้ายมาอยู่ วรรคหน้า เกิด โทคู่
และเราอาจเพิ่มความไพเราะได้โดย สัมผัสสระ หรือ สัมผัสอักษร

๓) การมี โทคู่ ทำให้เกิดคล่องตัวในการ รับสัมผัส
โดยอาจรับที่ คำที่ ๔ หรือ คำที่ ๕ ก็ได้

โคลงดั้นตรีพิธพรรณ

....การเมืองจริงแน่แท้.............เรื่องคน
เข้าร่วมสร้างสังคม..................สุขแท้
เมตตารักผองชน.....................คือหลัก
หน้าที่เลิศแล้ ”พร้อม...............รับใช้

....การเมืองใช่เข้าร่วม..............กอบโกย
ประโยชน์ได้แต่ตน...................พวกพ้อง
เงินทองเกียรติได้โดย..............สุจริต
ปวงเทพประชาซ้องร้อง............สดุดี

คำท้ายสุดของบทแรก ส่งสัมผัสไปที่ คำที่ ๕ บาทที่ ๒ ของบทถัดไป จะเรียก โคลงดั้นวิวิธมาลี
คำท้ายสุดของบทแรก ส่งสัมผัสไปที่ คำที่ ๔ บาทที่ ๒ ของบทถัดไป จะเรียก โคลงดั้นจัตวาทัณฑี
คำท้ายสุดของบทแรก ส่งสัมผัสไปที่ คำที่ ๓ บาทที่ ๒ ของบทถัดไป จะเรียก โคลงดั้นตรีพิธพรรณ


รายชื่อผู้เยี่ยมชม: ธรรมดา
บันทึกการเข้า
share
สมาชิกเว็บไซต์
*****
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 895

ผู้เริ่มหัวข้อนี้

ดูรายละเอียด
« ตอบ #1 เมื่อ: 21 มิถุนายน 2016, 12:48:11 PM »

Re: โคลงสี่ดั้น
โคลงดั้น วิวิธมาลี

....รักจริงจักเปี่ยมล้น..............ให้อภัย
ผิดจึ่งละจดจำ.......................มากน้อย
ชั่วใช่ปล่อยปะไป...................อาละวาด
คุมแนะ-ตะล่อมคล้อย-โน้ม.......สู่ธรรม

....ลงทัณฑ์โทษใช่แก้............ปัญหา
สอนสั่ง”ปันรัก”นำ..................ชั่วพ้น
“แบบอย่าง”ดุจดารา................กระจ่างจิต
พลาดผิดทุกข์ท้นแท้...............เมตตา

....ชั่วใช่ฟ้ากลั่นแกล้ง.............ติดตัว
สำนึก ฝึกเลิกลา....................ละเว้น
ดูแลจิตจากมัว......................มืดบอด
ปฏิบัติเข้มเค้นร้าย.................ชั่วหาย

....ดีอาจปรากฏช้า.................อย่ากลัว
“รู้ตื่น”มิมีสาย.......................ไป่ท้อ
ธรรมขจัดขมุกขมัว.................เจิดจรัส
ชีพใช่เล่นล้อฉะนั้น.................มั่นธรรม


ขมุกขมัว(ขะหฺมุกขะหฺมัว) ว. มืด ๆ มัว ๆ โพล้เพล้ จวนคํ่า จวนมืด โดยปริยายใช้หมายถึงสีมัว ๆ ไม่ผ่องใส
เช่น ครั้นจะทำขมุกขมัวมอมแมม ชายเห็นจะเยื้อนแย้มบริภาษให้บาดจิต. (ม. ร่ายยาว ทานกัณฑ์).
 ราชบัณฑิตยสถาน

บันทึกการเข้า
หน้า: [1]
  พิมพ์  
 
กระโดดไป: